Rumidjah, een 62 jarige weduwe, woont in een volksbuurt in Jakarta samen met haar zoon Bakti en haar elfjarige kleindochter Tari. Sinds de val van President Soeharto zeven jaar geleden, is Rumidjah getuige geweest van de wervelwind van politieke en sociale onrust die in haar land woedde.
Naarstig probeert de grootste godsdienst van Indonesie, de Islam, de rust en vrede onder burgers in de stad te handhaven door ze te wijzen op het strenge waarden en normen patroon van de Islam. Ook van niet-Islamitische buurtbewoners wordt verwacht dat ze zich aan de islamitische normen en waarden houden
Maar de Christelijke Rumidjah heeft meer dan genoeg van de chaos in Jakarta. Ze overweegt te verhuizen naar haar geboortedorp op het platteland, maar dit zou betekenen dat ze afscheid zou moeten nemen van haar kleindochter Tari. Voor het meisje ligt er in het kleine dorp op Midden Java geen toekomst, dat weet de ongeschoolde Rumidjah maar al te goed.
Door toenemende mechanisering is het vinden van werk aanzienlijk moeilijker geworden. Steeds minder mankracht is nodig bij het oogsten van rijst op de rijstvelden.

Maar de oude Rumidjah is niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten. Ze put hoop uit haar geloof in God en hoopt dat haar kleindochter in de toekomst meer zal bereiken dan zijzelf en haar zoons ooit hebben bereikt.

STAND VAN DE MAAN won in 2004 de Joris Ivens Award op het IDFA festival te Amsterdam.
Tevens werd de film uitgenodigd door het SUNDANCE festival in de USA.

Overige informatie:
co-productie Humanistische Omroep Stichting

Deze film is overladen met prijzen o.a.
Joris Yvens Award 2004
Grand jury Award World Cinema Sundance 2005
Grand jury Award Full Frame Filmfestival North Carolina
Best Cinematography Chicago
Best documentary 2005 Cinemambiente Environmental filmfestival Turijn